De plant

Het meisje is een blauwkapje dat haar eerste communie doet en zo verzeild raakte in een professionele fotostudio. De fotograaf liet haar poseren in een aangepast decor, hij koos voor een wit en een rood gordijn, een namaak Oosters tapijt, een witte sokkel en een plant. De plant staat hoger, de vloer helt lichtjes naar rechts toe, er is een zachte lichtbron vooraan en de fotograaf bukte diep om het meisje van onderuit te fotografen. De witte sokkel heeft een relatie met de witte sokken (het mag een wonder heten dat ze zo netjes even hoog eindigen) en het blauwkapmeisje heeft een relatie met de plant. Hij heeft neerhangende bladeren, de grootste bovenaan. Ze buigen zich rond een bruine stronk. Het groen is bedaard, ontdaan van al te weelderig sap. Het is alsof het geheel getemperd werd onder een stolp. Het is een nonnenkostschoolplant Ze leerde haar blaadjes en elke losbandigheid beteugelen.

Uit de blauwe cape van het meisje komen twee slappe handjes. De kapper lakte haar krullen in een zekere asymmetrie, en er is een uitvoerige strik die onder haar kinnetje het witte kapje op zijn plaats zal houden. Haar lippen zijn beperkt tot een koppelteken. Maar, misschien komen er straks scheurtjes in haar manteltje en barst het open en ontvouwt er zich langzaam de grote kleurige vlinder, en zullen de bladeren van de plant zich oprichten en uitdeinen en zullen de gordijnen van de studio openscheuren en wegfladderen, en natuurlijk zal het tapijt ook gaan vliegen. Pas op, kleine meisjes met een blauwe cape hebben vaak toverkracht.