Zaterdag werd de 55ste editie van het ‘Eurovisiesongfestival’ in Noorwegen georganiseerd. De eerste editie van deze liedjeswedstrijd dateert uit 1956. De show symboliseerde het nieuwe Europa en de herboren vrede in een moderne glitterverpakking. Al sinds de eerste editie was het songfestival een spetterend televisiespektakel. Velen volgden de liedjeswedstrijd toen via de radio. Weinig mensen hadden een televisie maar in iedere huiskamer stond een radio, meestal een grote lampenradio. In de museumcollectie van het Huis van Alijn worden enkele elpees en singles met winnende liedjes op bewaard. De oudste uit deze collectie dateert uit 1957. De Nederlandse Corry Brokken won toen met het liedje ‘Net als toen’. Dat jaar vertegenwoordigde Bobbejaan Schoepen België met zijn ‘Straatdeuntje’.

De jaren 70-80 waren de hoogdagen voor het Eurovisiesongfestival in België. De show zorgde voor records in de kijkcijfers. In 1974 won Abba met ‘Waterloo’. Dat jaar werd ‘eurosongen’ in het magazine ‘Rijk der Vrouw’ uitgeroepen tot werkwoord. Samen met familie en vrienden genoot men van de wervelende televisieshow. Geheel in seventiesstijl hoorden er bier en chips bij. De liedjes, acts en outfits van de deelnemers werden uitgebreid becommentarieerd.

Sandra Kim schreef in 1986 geschiedenis. Zij was de jongste deelnemer ooit en zij was de eerste – en tot nog toe enige – Belgische winnaar in deze liedjeswedstrijd. Meteen werd de controversiële deelname van Pas de deux in 1983 doorgeslikt. De bekendmaking van de selectie van deze groep werd op boegeroep onthaald. Het was niet de succesvolste maar wellicht wel de meest memorabele Belgische deelname aan het Eurovisiesongfestival.
![]() |
![]() |
In 1986 won Sandra Kim in Noorwegen. Zaterdag werd Tom Dice knap zesde. Noorwegen lijkt het land voor de Belgische successen in Eurosong!


