Het lijkt erop dat ze de omheining omver stampten om de moeder en haar kinderen zichtbaarder in beeld te brengen. Zo kan men zien hoe fotografen vroeger tot het uiterste gingen om een behoorlijke foto te maken. De tijden zijn veranderd, de foto’s worden slordig, er zijn nog weinig mensen die de moed opbrengen om zoveel moeite te doen om een betere compositie te bekomen.
Vroeger was alles beter. Zelfs de zon scheen toen nog vanuit een hoger standpunt. Het is zichtbaar aan de schaduwen van de half openstaande vensters. Weet, dat deze zonnestand steeds minder voorkomt. En dan de caravan. Hij is nog van het stevige soort. Vooral zijn historische kleuren zijn uniek. De bruine tint onderaan is vermengd met een aparte blauwe schijn. Caravans met deze onderkleur zijn volkomen uit het campingbeeld verdwenen. Let ook op het dessin en de kleurencombinaties van de gordijnen. Ze zijn in assorti met de dessins en de kleurencombinaties van de jurk van de moeder des caravans. Aan deze mogelijkheid wordt tegenwoordig zelfs niet meer gedacht.
De auto en de caravan hebben nog een nummerplaat zonder letters. Alleen cijfers (sinds de invoering van de letters is het aantal ongevallen op de wegen dramatisch gestegen). Aan de rechterkant van de caravan staat er nog een zwaar doorwegende tent. Een echte tent als het ware en links achter de gestroomlijnde staart van de auto is er een verlokkelijke kantine met daarop – toen al – het woord Fun. En dan, blinkend onder het achtervenster van de caravan een witte ovaal met daarin de letter B. Als dat ook maar niet verloren raakt.