De natuur heeft een goede reputatie. De meeste mensen zijn ervan overtuigd dat bladeren, takken, bomen, wilde struiken, gevogelte, konijnen, kikkers, waterjuffers en de complete vegetatie en animalia een fundamentele waarde uitstralen. De natuur zou een les inhouden voor de mensheid. Zo komt het dat heren van stand, toch een keer per jaar een poging ondernemen om – tijdens de betaalde vakantie – een stap opzij te zetten in de richting van de natuur.
Deze twee heren bevinden zich in deze constellatie. Ze hebben hun hemd en broek uitgedaan en een zwembroek aangetrokken, de ene draagt nog sokken, de andere gleed zijn blote voeten in groene muiltjes. Zelfs het tafeltje waarop het twee-bekken-camping-gaz-vuurtje staat is gemaakt van ruwe dennenstokken, en het tupperware potje in de achtergrond staat op een echte stronk. Deze omgeving is natuur, zo haalbaar en betaalbaar als mogelijk.
Maar er is iets ongemakkelijk in de houding van deze mannen. De drang naar de natuur wordt gehinderd door een hoge zon die genadeloos hun mannenhuid teistert, nog het meest op de witte zone naast het tijgerbroekje. Muggen en mieren horen tot de natuur maar tegelijk zijn ze hinderlijk en het is moeilijk om de benen een comfortabele houding te geven zittende op dit - uit blank hout geconstrueerd - stoeltje. Moeder maakt de foto. En de opname neemt veel tijd in beslag. Tijdens het lange poseren verloren ze hun onschuld.