Kroniek van een boeiend museumverhaal

1928

Oprichting van het Folkloremuseum door de Koninklijke Bond der Oost-Vlaamse Volkskundigen.
Locatie: het Caermersklooster te Gent.

1962

Verhuis van het museum naar het Kinderen Alijnshospitaal.
De naam van het museum wordt veranderd in Museum voor Volkskunde.

1998

Het museum wordt het eerste verzelfstandigde museum van Gent.
Een gemeentelijke vzw wordt opgericht. Nieuwe bestuursorganen worden aangesteld en nieuwe medewerkers aangetrokken.

2000

Het Huis van Alijn wordt de nieuwe naam van het museum. Naast een nieuwe naam wordt ook een innoverend beleid gevoerd om het museum terug op de kaart te plaatsen en een nieuw publiek aan te trekken.

2001

Erkenning door de Vlaamse Gemeenschap op regionaal niveau.

2001-2007

Het Huis van Alijn neemt een voortrekkersrol op zich voor de actualisering en dynamisering van de sector volkscultuur. De herprofilering zet zich verder door. De museumpresentatie wordt vernieuwd, nieuwe verhaallijnen worden geschreven, eigenzinnige tentoonstellingen worden gebouwd. De actieradius van het museum breidt zich uit, het publiek wordt betrokken bij de werking, de focus wordt verbreed van de 'folklore van Gent rond 1900' naar het 'dagelijks leven in de 20ste eeuw in Vlaanderen'.

2008

Het museum wordt ingedeeld bij het Vlaamse niveau.

2009-2013

Het Huis van Alijn bouwt zich verder uit tot ankerpunt en museaal expertisecentrum voor de cultuur van alledag.